“รู้อะไรให้กระจ่างแต่อย่างเดียว ขอให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล”… สำนวณ ที่ไม่มีวันเป็นจริง ในปัจจุบัน และอนาคต

ในปัจจุบัน ความรู้ และความเชี่ยวชาญทุกอย่าง ไม่ได้อยู่โดดเดี่ยว และเดียวดาย อีกต่อไป ทุกศาสตร์ และความรู้นั้น มีความเชื่อมโยงกันอยางแยกไม่ออกแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตามที การที่หลายๆ คนคิดว่าเก่งเพียงอย่างเดียวก็อยู่รอด ผมกลับคิดว่าเค้ากลับกลายเป็นคนที่มองอะไรเพียงด้านเดียว เท่านั้น คือมองในด้านที่เค้าเหล่านั้นถนัด เช่น

เสนาธิการทหาร กับขุนผลออกรบ มักไม่ลงรอยกัน ดั่งในการทำศึกษาสงคราม ในเรื่องเล่าสามก๊ก นั้นข่งเป้ง กับกวนอู และเตียวหุ้ย ในตอนแรกๆ ไม่ใคร่จะชอบหน้าข่งเป้ง เพราะอ้างอิงหลักวิชาการบ มากมาย ก่อนที่จะเสนอทำการรบ มีการคำนวณโน้นนี่ก่อนเสมอ ผิดกับกวนอู และเตียวหุ้ยที่ประจันหน้า และแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเสมอๆ มากกว่า และมักไม่เตรียมการมากมายนัก ซึ่งหลักการคิดทั้งทั้งสองฝ่ายนี้เอามาเปรียบเทียบกับคนที่มองอะไรเพียงด้านเดียว มีความรู้เพียงด้านเดียว กับคนที่มีความรู้หลายๆ ด้าน ซึ่งด้วยความมีความรู้ในด้านต่างๆ เอามาเปรียบเทียบ และใช้ในการตัดสินใจต่างๆ ได้อย่างมากมายกว่าได้ชัดเจน

หรืออย่าโจโฉ มีความรู้ความสามารถทั้งการต่อสู้ และการวางแผนที่แยบยนมาก รู้จักใช้คน รู้จักที่จะต่อสู้ จนสามารถที่จะกุมอำนาจได้ในยุคสมัยที่ตนเองยังคงมีชีวิตอยู่

หลายๆ คนคง งง ว่าทำไมผมถึงเอาเรื่องราวนี้มาเปรียบเทียบกับกระบวนการเรียนรู้ต่างๆ จริงๆ ผมอยากให้มองภาพให้ชัดเจนว่า เวลาเรามีเพียงความรู้เพียงด้านเดียว ย่อมมีทางเลือกในการตัดสินใจงานต่างๆ ได้น้อยลง มุมมอง น้อยกว่าที่ควรจะเป็นมาก บางคนแก้ปัญหาต่างๆ ได้ด้วยวิธีที่น้อย

บางคนที่เรียนด้านคอมฯ ไม่ว่าจะด้าน Software หรืองานการผลิต Hardware ทุกสายงานด้านนี้จะใช้หลักการประยุกต์ต่างๆ ที่เรียนมาในการนำมาใช้งานทั้งสิ้น ผมว่าไม่ควรมีการเรียนการสอนที่จัดทำขึ้นมาโดยตรง แต่อย่างใด ถ้าไม่ใช่สายอาชีพ มีหลักการเรียน การสอนเพื่อผลิตบุคลากรออกมาเพื่อรองรับการทำงานแบบนี้โดยเฉพาะ ผมว่าในตอนนี้คนไทยที่มักพูดและบอกแบบนี้ น่าจะลองคิดดูใหม่ว่ามันถูกต้องแล้วหรือ ในการที่จะนำความรู้ความสามารถต่างๆ ที่ไม่ได้รับการปรับปรุง ประยุกต์มาสอนกัน การเรียนการสอนแบบนั้นเป็นการทำเพื่อการเฉพาะจะมากกว่า ซึ่งเป็นเรื่องที่ผู้ว่างจ้าง หรือคนที่หวังผลทางด้านนี้จะต้องกระทำเองกับบุคคลที่จะรับเข้ามาทำงาน “ไม่ใช่” สถาบันการศึกษาต่างๆ มิเช่นนั้นแล้ว คนที่จบออกมาจากสถาบันการศึกษา จะคิด และสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ออกมาในรูปแบบผลงานใหม่ๆ ไม่ได้

วิชา และศาสตร์ทุกศาสตร์ ควรนำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดผลงานที่ต่อยอดความคิด มากกว่าที่จะเป็นผลงานเฉพาะด้าน จากที่ได้ยกตัวอย่างในงานด้านคอมฯไป ผมขอยกตัวอย่างในเรื่องของการออกแบบ Software ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมถนัดมากที่สุด

การออกแบบ และสร้างซอฟต์แวร์นั้น จะใช้หลักวิชาการมากมาย และขึ้นอยู่กับงาน ที่ได้รับ หรือสิ่งที่จะทำว่ามีความเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆ ในด้านใดบ้าง เช่น การที่จะเรียนโปรแกรมในการจัดการข้อความ หรือเอกสารนั้น ควรมีความรู้ในการจัดการหน้ากระดาษ, แบบตัวอักษร, ฯลฯ ซึ่งเป็นงานทางฝ่ายออกแบบ และสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ใช่ส่วนที่คอมฯ จะได้เรียน นั้นหมายถึงคนที่จะมาลงมาเขียน และพัฒนา ต้องมีการนำความรู้ หรือบุคลากรที่มีความรู้เข้ามาเพื่อทำให้งานมีความสมบูรณ์ และเป็นไปตามสิ่งที่ควรจะเป็นให้มากที่สุด

ตัวอย่างต่อมา ในเรื่องการออกแบบ โปรแกรมทำงานด้าน กราฟฟิก นั้น ก็ควรจะมีความรู้ในเรื่องการจัดออกประกอบภาพต่างๆ , การจัดารสี, การจัดการระบบเส้นสาย ,ฯลฯ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ที่ควรที่จะไม่มีความรู้ หรือมีทีมงานที่ไม่มีความรู้ในด้านนี้มาทำงานด้านนี้ได้

ถึงแม้ว่าในการทำงานปัจจุบัน จะมีการแบ่งทีมในการทำงานเป็นฝ่ายๆ แต่ทุกๆ ฝ่ายนั้นก็ควรมีพื้นฐานทางความรู้ที่สามารถสื่อสารระหว่างบุคคลได้เช่นกัน เช่นฝ่าย implement กับฝ่ายออกแบบ interface ก็ควรจะพูดคุย และเข้าใจในหลักการออกแบบ ของกันและกัน และเข้าใจความหมาย และความเป็นไปได้ในการพัฒนาด้วย ถึงแม้จะมี SA หรือ SD มาจัดการขั้นทีหนึ่งก็ตามที แต่อย่าลืมว่า บางครั้งการพูดคุยโดยตรงกลับได้ผลที่ออกมาได้ดีกว่ามากทีเดียว ซึ่งบางครั้งการผ่าน SA/SD ก็ไม่ได้ผลที่ออกมาดีเท่านี้ด้วย

ในการมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน จึงต้องการคนที่รู้จริง และรู้กว้าง คือรู้ในทุกๆ ศาสตร์ หรือพอเข้าใจ และพื้นฐาน และรู้ลึก ในสายงานที่ต้นได้ร่ำเรียนมา

การรู้ลึกทำให้เราทำงาน และเข้าใจในงานที่เราทำได้ดีมากขึ้น

การรู้กว้างเป็นประโยชน์ในการสื่อสาร และพูดคุย รวมถึงมีมนุษยสัมพันธ์ กับคนในสังคมเดียวกัน และต่างสังคมได้ดีกว่า รวมถึงมุมมองในการทำงาน ที่หลากหลายมากขึ้นด้วย

6 thoughts on ““รู้อะไรให้กระจ่างแต่อย่างเดียว ขอให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล”… สำนวณ ที่ไม่มีวันเป็นจริง ในปัจจุบัน และอนาคต

  1. ถ้าผมรู้กระจ่างด้านการทำอาหารล่ะครับ แต่ค้าขายผมก็รู้ รู้ งูๆ ปลาๆ ผมจะขายได้มั้ยครับ

    สำนวนนี้ผมก็ยังเชื่อมั่นว่าได้ เพราะยังไง สำนวนนี้ก็กลั้นออกมาจากคำสอนของพระพุทธเจ้า

    คุณ กับ พระพุทธเจ้า ผมเชื่อพระพุทธเจ้าครับ

    ที่คุณพูดมามันก็ถูก เราควรรู้หลายอย่าง แต่อะๆไรๆมันก็เกิดขึ้นได้ครับในโลกนี้
    แล้วผมก็ยังมองว่าเป็นไปได้ แล้วก็ยังเห็นว่ามีคนทำได้
    อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นไปไม่ได้ โลกนี้อะไรๆ ก็คาดไม่ถึง

  2. คนโบราณ พูดไว้นะถูกแล้ว
    คำว่า รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว นั้น ไม่ใช่มีความหมาย ตรงกับคำว่า เป็นการมองอะไรเพียงด้านเดียว อย่างที่คุณเข้าใจนะครับ
    รู้กระจ่าง คือเรียนรู้ในสิ่งนั้นๆ ในศาสตร์นั้น ในศิลปะวิชานั้น จนแตกฉาน สามารถนำไปใช้ และสอนคนอื่นได้
    ประกอบวิชาชีพ ทำมาหากิน เลี้ยงตัวได้
    อย่าทำตัวเหมือนกับเป็ด เป็นอะไรแค่ครึ่งๆกลางๆ
    ลอยน้ำได้ แต่ไม่เก่งเหมือนปลา
    บินได้แต่ไม่เก่งเหมือนนก
    ร้องได้แต่ไม่ดัง และไพรเราะเหมือน ไก่
    อะไรประมาณนี้….

  3. สำนวนคุณผิดนะครับ คุณก็เลยตีความผิดไปด้วย.. ที่ถูกคือ

    “อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่าเดียว แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล”

    สำนวนนี้ อ่านดูก็รู้ว่ามันไม่ใช่คำสอนให้เรียนแบบหัวโตด้านเดียว แต่สอนว่าให้มองเห็นคุณค่าในสิ่งที่เราถนัดและเชี่ยวชาญ เพราะคนเราแต่ละคนย่อมถนัดและมีความสามารถไปคนละทาง แต่ทุกแขนงวิชาความถนัด หากฝึกฝนและศึกษาให้ลึกและเชี่ยวชาญแล้ว ย่อมเกิดผลอย่างมากมายได้ไม่แพ้กันนะครับ

  4. “อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่าเดียว แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล”

    ลองไปศึกษาปูมประวัติต่างๆดูแล้ว
    คำกลอนส่วนใหญ่แต่งขึ้นมาเพื่อเป็นหลักการปกครองของคนโบราณค่ะ
    หากลูกหลานที่รอบรู้มาก มักคิดเป็นกบฏโค่นล้มอำนาจ
    เพราะความรู้คืออำนาจค่ะ หากรู้มากๆเข้า ใครล่ะจะยอมเป็นแค่บ่าวไพร่
    ส่วนข้อเสียของคำกลอนนี้ ก็ทำให้คนส่วนใหญ่เกิดมายาคติว่าโลกนี้ไม่มีใครเชี่ยวชาญหลายด้าน
    ซึ่งถ้าหากมีใครสักคนเชี่ยวชาญหลายๆด้านขึ้นมาจริงๆ มักจะโดนคนส่วนใหญ่ใช้กลอนนี้มาโจมตี
    และต่อว่าเสียดสีคนที่เชี่ยวชาญหลายด้านว่าเป็น”เป็ด”
    (เรื่องของเรื่องคือพวกขี้อิจฉาพวกนี้อยากด่าคนที่เลิศกว่าตัวเอง แต่ไม่มีอย่างอื่นจะด่า)

  5. ลองไปศึกษาพุทธประวัติ หรือชีวประวัติของบุคคลสำคัญของโลกนะคะ
    คุณจะพบว่าท่านเหล่านี้ไม่เคยมีท่านไหนที่เชี่ยวชาญอยู่แค่อย่างเดียว
    ดูอย่างในหลวงเราก็ได้ค่ะ ท่านเชี่ยวชาญหลายเรื่องมากๆ ลองดูเอาเองนะคะว่าคนจะเป็นใหญ่ควรรู้แค่อย่างเดียวหรือเปล่า
    แถมในหลวงท่านยังบอกให้ประชาชนหมั่นศึกษาแนวกว้าง ให้รู้หลายๆเรื่อง เพื่อการ”แก้ปัญหา”ด้วย
    เพียงแต่ท่านเลือกที่จะนำเสนอตัวตนแค่อย่างเดียวเท่านั้น เป็นเรื่องของตำแหน่งหรือ Positioningค่ะ
    แต่ไม่ได้แปลว่าท่านจะเชี่ยวชาญแค่อย่างเดียว

  6. ผมคิดว่าสิ่งเดียวนั้นไม่ได้กินความแคบอย่างนั้น กว่าจะกอปกันเป็นสิ่งเดียวนั้น คงมีอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง เช่นเลี้ยงลูก(เด็กทารก)เก่ง คุณว่าคุณต้องรู้อะไรบ้าง มากมายมหาศาลใช่มั้ยครับ

Leave a Reply