Google


Tag Archive for 'Study'

Work and Study

In 1960, a researcher interviewed 1500 business-school students and classified them in two categories: those who were in it for the money - 1245 of them - and those who were going to use the degree to do something they cared deeply about - the other 255 people. Twenty years later, the researcher checked on the graduates and found that 101 of them were millionaires, and all but one of those millionaires came from the 255 people who had pursued what they loved to do!

Research on more than 400,000 Americans over the past 40 years
indicates that pursuing your passions - even in small doses, here and there each day - helps you make the most of your current capabilities and encourages you to develop new ones.

Ref : “The Other 90%” by Robert K. Cooper, Three Rivers Press 2001.

Seasons Change NO#4682

จริง ๆ กะว่าจะเอามา review แต่ด้วยเหตุอินเตอร์เน็ตมีปัญหาระดับชาติ เลยต้องยกไว้ก่อน คราวนี้เลยได้เวลาเอามาลงสักที ;)

———————————

ต้องบอกก่อนว่าผมไม่ได้ดูภาพยนต์เรื่อง Seasons Change นี้ในโรงภาพยนต์ครับ เพราะว่าตอนนั้นต้องปิดโครงงานที่เรียนให้เสร็จ ทำให้มันออกโรงไปก่อนที่จะว่าง เลยต้องรอ ร้อ รอ …… จนมันออกมาเป็นแผ่น VCD/DVD เนี่ยแหละ ซึ่งจริง ๆ ช่วงภาพยนต์กำลังจะออกจากโรงมีอัลบั้มเพลงของ Seasons Change ออกมาให้ซื้อ ผมก็ซื้อแผ่น CD ให้แฟนไป (ไม่มีอะไรมาก แค่อยากให้ในวันฝนตก ฮ่า …., แผ่นแท้นะเฟ้ย ไม่ใช่ mp3) เพลงก็ ok แต่ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ดู แต่แฟนบอกเพราะดี

ซึ่งเมื่อวันพุธที่ 14 ธันวาคม 2006 ที่ผ่านมาก็สั่ง DVD Seasons Change Limited Edition มาจากเว็บ Boomerang.co.th ราคาบวกค่าส่งแบบ EMS+พกง ก็ 629 บาท (ตัวชุด DVD  509 บาทครับ ค่าส่ง 120 บาท) เรื่องการซื้อและได้มาอย่างไรเอาไว้แค่นี้ครับ ส่วนรูปต่าง ๆ เดี่ยวขอเขียนให้จบ จะลงต่อไปทีหลังแล้วกัน

———————————-

Spoils เน้น ๆ  ยังไม่ได้ดู แนะนำให้ข้ามไปดูรูป Boxset เลย [Jump]

ต้องบอกตามตรงว่าผมค่อนข้างอินมาก ๆ กับภาพยนต์เรื่องนี้หลังจากดูจบ คือรอบแรกนี่ยัง งง ๆ นิด ๆ ในบางช่วง แต่พอได้ดูรอบ 2 และ 3 มันเข้าใจได้เลยว่าภาพยนต์ชุดนี้ มันสวยทั้งอารมณ์ของภาพ และมุมกล้องมาก ๆ เลย แถมนักแสดงใส่อารมณ์ลงไปในตัวละครได้ดีมาก ๆ (ถ้าไม่นับความน่ารักของนักแสดงนำฝ่ายหญิงทั้งสองคนถือว่าการแสดงดีมาก ๆ แม้จะมีหลุดบ้างตอนเล่นดนตรีบ้าง ซึ่งถ้าไม่สังเกตจะไม่รู้เลย ซึ่งมี 2-3 ครั้ง แต่ก็อย่างว่าอ่ะ เล่นไม่เป็นหรือไม่เก่งก็เข้าใจ อิๆๆๆ)

คือที่อินกับภาพยนต์เพราะมันคล้าย ๆ กับชีวิต ม.ต้นที่กำลังติดสินใจว่าจะเรียนต่อสายสามัญหรือสายอาชีพดี บ้างบางส่วน คือตอนนั้นมันไม่มีเพื่อนสนิทที่เป็นผู้หญิง และที่เหมือนคือแอบชอบสาวคนหนึ่งจนยอมลงทุนไปเรียนพิเศษภาษาอังกฤษด้วย เกือบปี แต่สุดท้ายก็แห้ว 5555555 แล้วช่วงนั้นไม่ได้บ้าคอมฯ อะไรมากมาย และไม่รู้ว่าจะเรียน ม.ปลายดี หรือไปวิทยาลัยเทคนิคดีด้วยซ้ำ (ช่วงตัดสินใจ) แต่พอเจอเรื่องดังกล่าวไปก็เรียน ม.ปลาย ซะงั้น -_-’ แหมเหตุผลในการเรียนโคตรเน่าสุด ๆ เลยตอนนั้น (แต่จริง ๆ ก็โดนแม่ให้เรียนด้วยอีกเรื่องเลยต้องเรียน) คือในภาพยนต์มันเป็นอะไรที่คล้าย ๆ

โดยเนื้อเรื่องทำได้ดี สื่อสารออกมาให้แง่คิดของคน 3 ประเภทได้ดีมาก ๆ

  1. ประเภทที่วัน ๆ ก็ตามดูและเฝ้ามองคนที่ปลิ้มและชอบ แบบป้อมในเรื่องจนต้องตามดาว ไปเรียนที่วิทยาลัยดุริยางศิลป์ เพราะอยากตามคนที่ตัวเองชอบไป (ประมาณว่าจะได้เจอกันต่อไปอีก 3 ปี อะไรประมาณนั้น แต่ดูอยู่ำไกล ๆ ไม่กล้าไขว่คว้ามา) แถมยังค้นหาตัวเองไม่ได้ว่าตัวเองมีจุดหมายอะไร ดูได้จากตอนที่เพื่อน ๆ ชวนไปประกวดร้องเพลงจะถามแบบลังเลว่าต้องประกวดด้วยเหรอ ซึ่งมันแสดงว่าตัวเองยังไม่มีจุดมุ่งหมายว่าจะทำดีหรือไม่ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็เก่งแบบโคตรเทพ
  2. ประเภทมุ่งมั่น ความฝันไม่ไกลเกินเอื้อม อันนี้ต้องยกให้ดาวในเรื่องเลย ซ้อมไวโอลินทั้งวัน ขยันโคตร จะไม่ให้เก่งได้ไง โดยสิ่งที่ทำนั้นมันทำให้มีความสุข และทำได้ดีเสียด้วย ซึ่งในเรื่องนี้ดาวต้องการ A คนที่ 1 ด้วย มันเลยทำให้พระเอกอย่างป้อมที่ไม่มีจุดหมายของตัวเองอึ้งไปเลยตอนได้ยิน ซึ่งคนประเภทนี้ในเมืองไทยก็มี แต่ถ้าสิ่งที่มุ่งมั่นไปถึงนั้นเป็นอะไรที่สังคมและครอบครัวไม่ยอมรับ มักถูกสภาพการศึกษา, ครอบครัว และสังคมหล่อหลอมให้เป็นไปในประเภทที่หนึ่งมากกว่า ประมาณว่าตาม ๆ กันไป หรือพวกมากลากกันไป
  3. ประเภทใจรัก แค่ได้ทำ ได้เล่น ดีหรือไม่ดีไม่สน ชอบและรักในสิ่งที่ทำก็มีความสุข อันนี้ต้องยกให้อ้อม ซึ่งเด็กไทยในปัจจุบันมักจะเกือบ ๆ ใช่แต่ยังไม่ใช่ จะกึ่ง ๆ ประเภทที่ 1 และ 3 มากกว่า คือคนในประเภทนี้หาได้น้อยมาก เพราะตัองเป็นคนที่รู้ว่าตัวเองต้องการและชอบอะไร อยู่กับอะไรแล้วมีความสุข ทำมันได้ไม่รู้เบื่อ และถ้าโชคดีครอบครัวเข้าใจ ก็มักจะไปได้ดีเสมอ (แต่ส่วนใหญ่จะไม่)

จากในเรื่องเราจะเห็นว่า ถ้าเอาเรื่องนี้ไปสอนในด้านการดำเนินชีวิตถือว่าดีมาก ๆ เลยหล่ะ ซึ่งถ้ามองในแง่การค้นหาตัวเองแล้วเนี่ยถือว่าเป็น ตัวอย่างการสอนที่ดีมาก

ต่อมาในตัวภาพยนต์นั้น ถือว่าทำดี ok นะ คือหนังเรื่องนี้จะเน้นใส ๆ ขนาดที่ว่าแค่แขนมาชนกันยังสะดุ้งอะ คิดดู (ถ้าในชีวิตจริง ถ้ามันเกิดเหตุแบบนี้ไม่อยากจะคิด -_-’)  จึงไม่น่าแปลกใจเลยอ่ะ ที่ทั้งเรื่อง เราจะไม่เห็นตัวละครใด ๆ บอกรักกันแบบตรง ๆ ไม่มีเดินจับมือกัน คือถึงแม้ว่าจะรักกันในวัยเรียน ก็ทำให้มันสวยงามได้ โดยก็คือช่วยกันเรียน ช่วยกันไปในทางที่ดีก็ควรส่งเสริมมากกว่าไปทำลาย จริงแมะ ;)

โดยในตัวเนื้อเรื่องเนี่ยไม่มีจุดจี้ด ๆ ของตัวหนังอย่างชัดเจน จึงทำให้อารมณ์ของเนื้อเรื่องดูกระจาย ๆ จะมีช่วงเร้าอารมณ์อยู่ไม่กี่ช่วง ซึ่งประโยชน์เด็ดในหนังก็ไม่มี ถ้าถ้าจะหามันก็พอจะหาได้ เช่น

"โธ่ นึกว่ารักดนตรี ที่แท้ก็ตามผู้หญิงมา"

"ชอบ ต้องมีอะไรมากกว่านี้อีกเหรอ"

"ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก" (อันนี้ต้องอ่านต่อที่นี่ครับ “ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก” ช่องว่างที่หนังเว้นไว้กับสองความเป็นไปได้ ในโลกแห่งจินตนาการ)

"คนเราอะนะ อะไรที่ควรจะห้ามก็ไม่รู้จักห้าม เด็กมันไม่กินผัก ก็ปล่อยมันไม่กินอยู่นั่นแหละ แล้วพอมันโตขึ้น อยากจะเรียนอะไร ก็จะไปห้ามมัน"

ฉากที่ผมชอบมากที่สุด คงเป็นฉากที่อ้อมเขาสอบไวโอลินแล้วเล่นเพี้ยน ๆ นั้นแหละครับ คือสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ๆ สีหน้าและท่าทางนี้โคตรเศร้าแบบได้ใจมากเลย ผมว่าฉากนี้เป็นฉากที่จี้ดมาก ๆ ฉากหนึ่งในเรื่อง

ที่ผมโดน ๆ ก็มีอยู่ประมาณนี้ และมีคนเขียนเป็นเรื่องเป็นราวอยู่หลายที่อยากให้ลองไปอ่านดู แล้วดูหนังอีกรอบน่าจะทำให้สนุกมากขึ้นครับ

ซึ่งภาพยนต์เรื่องนี้ ทำให้มันนึกย้อนกลับไปช่วง ม.ปลาย ที่อยากทำอะไรก็ได้ทำ เที่ยวเล่น เฮฮา ตามประสา ชอบทำกิจกรรม โดดเรียนเป็นกิจวัตร (ฮ่า….) ทำให้ภาพเก่า ๆ ที่ประทับใจในตอนนั้นกลับมา
———————————-

Review DVD Seasons Change Limited Edition NO# 4682

DVD Seasons Change Limited Edition นั้นมีเพียง 5,999 ชุดเท่านั้น โดยหลังจากที่ออกจำหน่ายได้เกิดข้อผิดพลาดในแผ่น ที่ 1 ซึ่งเป็นตัวภาพยนต์ขึ้น โดยในการผลิตคือนาที 15.00 - 15.27 นั้นเสียงกลองนั้นหาย และมีช่วงของเสียงช้ากว่าปกติ (1/4 วินาที) ซึ่งทางผู้ผลิต DoDisc ได้ออกมาแก้ไข ด้วยการเรียกคืนแผ่น DVD รุ่นปกติกลับทั้งหมด แต่จะจำหน่ายแต่ Limited Edition ต่อไป ส่วนการแก้ไขขั้นต่อมาคือผู้ที่ซื้อ DVD ไปแล้วนั้นสามารถเอาแผ่นที่ 1 มาเปลี่ยนเป็นแผ่นใหม่ได้ โดยวิธีการต่อไปนี้ครับ

วิธีการเปลี่ยนแผ่นกับทาง MGA ดังนี้

  1. สำหรับลูกค้าในเขตกรุงเทพมหานคร ท่านสามารถนำแผ่นภาพยนตร์แผ่นที่ 1 ไปเปลี่ยนด้วยตนเองที่ร้าน Imagine, ร้าน B2S และร้านดิจิตอลบูมเมอแรง ได้ทุกสาขา (ในเขตกรุงเทพมหานคร) โดยไม่ว่าท่านจะซื้อมาจากร้านใด และไม่จำเป็นต้องมีใบเสร็จยืนยันการซื้อ แต่สงวนสิทธิ์สำหรับแผ่นแท้ลิขสิทธิ์เท่านั้น
  2. สำหรับลูกค้าในต่างจังหวัด ท่านสามารถส่งแผ่นภาพยนตร์แผ่นที่ 1 มาเปลี่ยนได้ทางไปรษณีย์ โดยทาง MGA จะจัดส่งแผ่นที่แก้ไขแล้วให้กับท่านด้วยซองกันกระแทก โดยสามารถส่งเฉพาะตัวแผ่นที่ 1 มาได้ที่

    "คุณประทุม แก้วด้วง ฝ่ายการตลาดบริษัท จี เอ็ม เอ็ม แกรมมี่ จำกัด เลขที่ 50 อาคาร จี เอ็ม เอ็ม แกรมมี่ เพลส ชั้น 20 ถ.อโศก-สุขุมวิท 21แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ 10110" Tel. 0-2669-8154

ซึ่งเนื้องานของ Limited Edition นี้เรามาดูกันว่ามีดีอะไร ;)
Continue reading ‘Seasons Change NO#4682′

Art of Study

วาทะเด็ดประจำวัน

จากพี่เดฟ (ithilien_rp, Geek#2@dualGeek และ Lecturer at Department of Computing, Faculty of Science, Silpakorn University) เนื่องในวันปฐมนิเทศนักศึกษาปี 1

"ผมไม่อวยพรพวกคุณนะ เพราะผมเชื่อว่าสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม และกรรมแปลว่าการกระทำ ..” ไม่มีพรอะไรดีกว่าการเริ่มลงมือกระทำได้ด้วยตัวเองหรอก ถ้าคุณอยากจะจบมัน 4 ปี คุณทำตัวเองให้จบ 4 ปี ถ้าคุณอยากจะใช้เวลานานกว่านั้น คุณทำตัวเองให้จบนานกว่านั้น .. พรที่ดีที่สุด ก็คือพรที่คุณเขียนให้ชีวิตตัวเอง ด้วยการลงมือทำมันซะเอง"

"คุณจะเก่งขนาดไหน คุณจะจบมันเกรดเท่าไหร่ ถ้าคุณอยู่มันคนเดียว เก่งมันคนเดียว มันก็เท่านั้น P = mv จำคำผมไว้ … คุณจะมี impact มีผลกระทบ มีประโยชน์ มีคนรู้จักคุณ ก็ต่อเมื่อคุณมี momentum พอสมควร และถ้าคุณอยู่คนเดียว m คุณก็เท่านั้น คุณเก่งแค่ไหน ทำงานเร็วแค่ไหน … คุณก็จบอยู่แค่นั้น"

"แล้วทำไงให้ตัวเอง active ตลอดเวลา” ดูตารางธาตุสิ มันจะมีส่วนหนึ่งที่เรียกว่า ก๊าซเฉื่อย เป็นพวก electron วงนอกครบแปดตัวไปแล้ว มันไม่ทำปฏิกิริยากับใคร … ส่วนพวกที่ active คือพวกที่ "ยังไม่ครบ" "ยังไม่เต็ม" "ยังขาด" … ดังนั้นมันก็ต้องแสวงหา จากคนอื่น ที่เค้ามีในสิ่งที่คุณไม่มี มา share กัน .. มันก็จะเกิดสารประกอบที่มันซับซ้อนขึ้น ทำอะไรได้มากขึ้น … และที่สำคัญ คุณจะเต็มขึ้นมาทั้งคู่"

จะเรียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์

ผมขอแยกออกเป็น 3 ด้าน ด้วยกัน
1. Software Production, Algorithm & Theory ซึ่งคือด้าน Computer Engineering, Computer Science, Information Science เป็นการศึกษา เรื่องของ

  • correctness โปรแกรมที่คุณเขียนจะต้องถูกต้องทุกกรณี ไม่มีความผิดพลาดเกิดขึ้น โดยต้อง ทำ math proof ได้ ว่าทำไมถึงถูกต้อง
  • performance โปรแกรมที่เขียนจะต้องมีประสิทธิภาพใสการทำงานสูง ทำงานเร็ว โปรแกรมเปรียบเทียบบางโปรแกรมอาจจะใช้ O(n2), O(n3) แต่คนที่มีความรู้เรื่อง algorithms เป็นอย่างดี อาจจะสามารถเขียนให้โปรแกรมทำงานใน O(n logn) หรือ O(n) ได้
  • efficency โปรแกรมที่เขียนจะต้องทำงานได้ดีที่สุดโดยใช้หน่วยความจำน้อยที่สุด
  • OS เวลาเขียนโปรแกรมใหญ่ ๆ ที่ใช้ thread มากมาย ถ้าเขียนแล้วเกิด deadlock ขึ้นคุณจะแก้ปัญหายังไง แก้ปัญหาเรื่อง priority อีก ว่า thread ไหนจะได้ทำงานก่อน ถ้าคุณไม่เข้าใจเรื่องนี้ ก็อาจจะเขียน thread มั่ว ๆ ซึ่งอาจทำให้โปรแกรมทำงานช้า, เกิด deadlock ได้
  • data communication and network ในระบบ LAN คอมพิวเตอร์มันคุยกันได้ยังไงครับ ในเมื่อ IP address เป็นสิ่งที่สมมติขึ้นมา ในการที่เราจะวางระบบเครือข่าย เช่น ใน SW ขนาดใหญ่ เวลา implement อาจจะต้องดูเรื่อง network ด้วย ถ้าคุณไม่เข้าใจเรื่อง router, gateway, dns ต่าง ๆ คุณจะวางระบบไม่ได้
  • AI ปัญญาประดิษฐ์ ถ้าคุณจะไปเป็นนักพัฒนาเกมส์ แล้วคุณไม่รู้จักเรื่อง AI คุณก็จะทำไม่ได้อีก
  • IR ก็เหมือนกัน ถ้าคุณไปเขียนระบบที่ต้องมี Full Text Search นั้นเอง
  • etc …. อื่นๆ อีกนิดหน่อย

ซึ่งศึกษาในเชิงลึกในส่วนของ S/W รวมถึงการจัดการระบบงานต่างๆ และในแนวกว้างในส่วนของ H/W

2. Hardware Design หรือพวกที่เรียนด้าน Electronic และ Physic, Physic (Micro) Controller เป็นการทำงานร่วมกับพวกที่อยู่กับข้อที่ 1 ในการทำ คิดค้นหาอุปกรณ์ใหม่ๆ เพื่อให้ พวกข้อที่ 1 นำไปแก้ปัญหา และตอบ Requestment ของผู้ใช้ต่างๆ ให้ออกมาใช้งานได้ตามที่ลูกค้า หรือผู้ใช้ต้องการ โดยศึกษาในเชิงลึกในด้าน H/W และแนวกว้างในส่วนของ S/W

3. Technical หรือ Consult ต่างๆ เป็นผู้ให้คำปรึกษาต่างๆ แบ่งได้ 3 ระดับคือ

  • Administrator คือผู้ดูแลระบบต่างๆ บางครั้งอาจใช้คำว่า System Director, System Administrator หรือ System Management ติดตั้ง และดูแลในด้านจัดการระบบทรัพยากรระบบงานขององค์กรต่างๆ ดูแล Server หรือเครื่องแม่ข่ายให้อยู่ดี มีสุข
  • Technical Support เป็นคนที่คอยดูแลระบบงานต่างๆ ไม่ว่าเครื่องเสีย เครื่องมีปัญหา ต่างๆ ที่เป็นเครื่องลูกค่ายต่างๆ จะลงไปแก้ไขปัญหา
  • Consult เป็นคนดูแลในด้านการจัดการ ให้คำปรึกษา และแก้ปัญหาในด้านสินค้า นั้นๆ

โดยในด้านที่ 1 และ 2 ต้องมีพื้นฐานทางความคิดมาจากการจัดการความคิดแบบเป็นระบบมากๆ และการเรียนจะเน้นไปในทางการทำงานร่วมกัน เรียนในด้านทฤษฎี และทำการปฎิบัติไปพร้อมๆ กัน ส่วนในด้านที่ 3 นั้นเป็นงานเชิงช่างเทคนิคมากกว่าครับ

ส่วนใหญ่ด้านที่ 1 และ 2 นั้นคนที่จบ ม.ปลายจะสามารถเข้าไปศึกษาได้ง่ายกว่า แต่ก็มีสายอาชีพมาศึกษาเหมือนกันแต่ต้องเก่งจริงๆ
ส่วนด้านที่ 3 นั้น ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ศึกษามาจากด้านสายอาชีพครับ

แต่ไม่ขอฝันธงว่าด้านไหนดี เพราะว่าทุกด้านต้องทำงานร่วมกันอยู่แล้วครับ

จากกระทู้ยอดนิยม “Com Sci & Com Eng แตกต่างกันอย่างไร”

สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์
—>เน้นการศึกษาวิชาการที่เป็นแก่นแท้ของวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่จะนำไปใช้ทางใดก็ได้ เช่น สถาปัตยกรรมด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ algorithm (กรรมวิธีในการแก้ปัญหา) ภาษาคอมพิวเตอร์ (คิดค้นภาษาใหม่ หรือปรับปรุงภาษาเก่าให้ดีขึ้น) การสร้างตัวแปลภาษาคอมพิวเตอร์ (Compiler, Interpreter) เทคนิคในการเชื่อมต่อระหว่างฮาร์ดแวร์ และซอฟต์แวร์ เทคนิคในการติดต่อกับมนุษย์หรือผู้ใช้ทั่วไป เทคนิคในการเขียนโปรแกรม เทคนิคในการสร้างระบบปฏิบัติการ (Operating system) เป็นต้น สิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้สาขาอื่นสามารถนำไปใช้พัฒนางานต่างๆ ได้ตามวิธีการหรือศาสตร์และศิลป์ที่เป็นของตนเอง

สิ่งที่คุณเห็นและใช้อยู่ในคอมพิวเตอร์ทุกวันนี้ เช่น ระบบปฏิบัติการ Windows, ภาษา C++, ภาษา Java, Visual BASIC, Pentium 4 CPU, การใช้เมาส์ชี้วัตถุบนจอเพื่อสั่งคอมพิวเตอร์ เทคนิคในการเขียนและพัฒนาโปรแกรมเชิงวัตถุ หรือ Object Oriented (OO) เหล่านี้เป็นผลพวงของการพัฒนาวิชาการทางด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ทั้งสิ้น

วิศวกรรมคอมพิวเตอร์
—>เป็นสาขา ที่แตกตัวมาจาก วิศวกรรมไฟฟ้า วิชาสาขานี้จะใช้หลักการทาง Logic เป็น หลักในการปูพื้นฐานการสร้าง Logic ที่ได้มา นอกจากการเรียนรู้เรื่องกฏทาง ไฟฟ้า คณิตศาสตร์ และ Logic พื้นฐานเริ่มตั้งแต่ AND NAND OR XOR เป็น หลัก เพื่อ สร้างกฏแบบแผนใหม่ที่จะนำไปสู่ ผลทาง Logic อีกเช่นกันในการสร้าง ถามว่า เรียนแล้วเป็นไง พื้นก็ จะ เสริมเรื่องวิฃาพื้นฐานคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์เป็นหลัก แต่ไม่เน้นมากนัก เพราะว่า จะเอาเฉพาะส่วนที่สำคัญ ในการจุดเกิด ประกายการเหนี่ยวนำให้ เกิดการ เรียนรู้ศึกษาแผนใหม่ของระบบคอมพิวเตอร์ ส่วนนี้จะเรียนรู้เกี่ยว Hardware เป็นหลัก มีการเขียนโปรแกรมมั้ย มี แต่ จะเน้นแนวคิดที่ใช้งานได้จริงเป็นหลัก ส่วน Human Interface ไม่ลงลึกเน้นเหมือน Computer Science ที่จะเน้นภาษาที่ใช้ในการสร้างการสื่อสารกะมนุษย์ซึ่งเป็นผู้ใช้

พูดง่ายๆ อุปกรณ์ใหม่ๆ เทคโนโลยีใหม่เกิด จาก ฟิสิกส์ กลายมาเป็น ไฟฟ้า กลายต่อมาเป็น อิเส็กค์ทรอนิคส์ และ นำส่วนต่างๆมาประกอบกันตาม Logic พื้นฐานสร้าง Hardware หรือ เครื่องมือใหม่ที่จับต้องได้ เป็นส่วนใหญ่ แต่ Computer Science จะสร้าง ในส่วนของ Software / Data Structure / System Information เพื่อ กำหนด รูปแบบการรวมการประกอบการใช้เทคโนโลยีต่างๆ ทั้งที่จับต้องได้ และ จับต้องไม่ได้(Software) ที่นำมาสรุปให้เกิดงานที่ดีขึ้น

แต่อย่างไรก็ดี จบแล้ว ทำงานข้ามสาขากันได้ แต่สาขาที่เรียนตรงมาจะได้เปรียบกว่าตอนเริ่มต้น

พื้นฐานของ ComEN ที่ ComSci ก็มีเล็กน้อย
พื้ฯฐานของ ComSci ที่ ComEn ก็มีเล็กน้อย

คุณสามารถเอาพื้นฐานเหล่านั้นมาพัฒนาได้
ปล.ถ้าคุณมีการพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ

ต่างประเทศ เห็นหลายๆที่ เขารวม ComSci กับ ComEN เป็นสาขาเดียวกันหลายที่แล้ว แต่มี แขนงที่ให้ศึกษาหลายแขนง

Computer Science and Engineering

ชื่อปริญญา ก็คือ

ป.ตรี : Bachelor of Technology ชื่อย่อ B.Tech
ป.โท : Master of Technology ชื่อย่อ M.Tech
ป.เอก : Ph.D

เช่น

Bachelor of Technology in Computer Science and Engineering
Bachelor of Technology in Computer Systems
Bachelor of Technology in Technology Management
Bachelor of Technology in Information Technology

แต่ถ้าในไทยจะเป็น Bachelor of Science หรือ Engineering ขึ้นอยู่กับแต่ละมามหาวิทยาลัย

เมืองไทยปัจจุบัน หลักสูตรของ com sci มัน เน้นไปด้าน com eng ครับ

สำหรับบทความข้างล่างจะพูดถึงด้านของ เป้าหมาย ของศาสตร์ com sci และ com eng มากกว่านะคับ

=================================================

Computer Science เป็น Science จริงหรือ ?

คำตอบคือ ไม่เป็น คำว่า Science นั้น มีความหมายว่า การศึกษาธรรมชาติ โดยการสังเกตุ หรือ การใช้เหตุผล จากตรงนี้ เราจะเห็นได้ว่า Computer science นั้น จริง ๆ แล้ว ไม่ใช่ Science เพราะ Computer ไม่ใช่ ธรรมชาติ ไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าสร้างขึ้นมา ดังนั้น ด้วยเหตุผลที่ Computer Science ยังเป็นการศึกษาเกี่ยวกับ Computer ซึ่งก็คล้าย ๆ ว่า จะเป็น Science ได้ จึงมีการตั้งให้ Computer Science อยู่ในกลุ่มของ Applied Science สิ่งที่เราต้องแยกให้ออกคือ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นใน Computer Science ไม่ใช่สิ่งที่เราค้นพบ แต่เป็นสิ่งที่เราคิดค้นมันขึ้นมา ซึ่งต่างกับ Science เช่น ทุกอย่างใน Physics เกิดจากการค้นพบธรรมชาติ และนั้นแหละจึงเป็นเหตุผลที่เราอยู่ใน Applied Science แต่ไม่อยู่ใน Science

Computer Science ต่างกับ Computer Engineering อย่างไร ?

สิ่งที่แยกของ Computer Science ออกจาก Computer Engineering อย่างชัดเจนคือ Computer Science นั้น เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวกับ การคิดค้น การก่อตั้ง ทฤษฏี ที่เกี่ยวกับ Computer ส่วน Computer Engineering นั้น เป็นศาสตร์ที่ศึกษา ทฤษฎีเหล่านั้น และนำไปประยุกต์ใช้กับโลกความเป็นจริง งานที่ Computer Science ทำนั้น จะเกี่ยวกับการวิจัยซะมากกว่า เช่น ศึกษาว่า โปรแกรมสามารถทำอะไรได้บ้าง หรือทำอะไรไม่ได้บ้าง, หาวิธีการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ บนโลกนี้, โปรแกรมควรจะเก็บข้อมูลในรูปแบบใด เพื่อที่จะทำให้ค้นหาข้อมูลได้เร็วที่สุด และอื่น ๆ ซึ่ง Computer Science จะศึกษาเรื่องเหล่านี้ และพัฒนาทฤษฏีขึ้นมาเรื่อย ๆ เพื่อให้ Computer Engineering นำไปใช้

ทำไมคนที่เรียน Computer Science กับ Computer Engineering ถึงมักจะทำได้ทั้งสองอย่าง ?

เหตุผลแรก คือ ทุกอย่างที่ Computer Science คิดขึ้นมา มีเป้าหมายเพราะต้องการประสิทธิภาพที่ดีที่สุด เช่น ถ้าเราใช้วิธีการตามทฤษฎีนี้แล้ว เราจะได้ประสิทธิภาพสูงสุด ไม่เหมือนกับ Physics ที่ทุกทฤษฏีที่ค้นพบคือความจริงทางธรรมชาติ เช่น บนโลกของทุกอย่างต้องตกลงสู่พื้น เราจะเห็นว่า ทฤษฎีใน Computer Science นั้นเปลี่ยนแปลงไปเสมอ หากมีคนสามารถสร้างทฤษฏีใหม่ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าของเก่าได้ และ เนื่องจาก Computer Engineering เป็นผู้ที่ใช้ทฤษฎีเหล่านี้ เป็นผู้ที่เข้าใจปัญหาในโลกจริงนั้นได้ดีกว่า คนที่เรียน Computer Engineering จึงมักจะคิดทฤษฎีของตนเองด้วย ส่วนคนที่เรียนด้าน Computer Science ก็จำเป็นที่จะต้องรู้ทั้งปัญหาในโลกจริง และทฤษฎีต่าง ๆ เกี่ยวกับ Computer Science ด้วย ดังนั้นคนจากทั้งสองศาสตร์จึงมักจะทำงานแทนกันได้ เพียงแต่มีความรู้หนักไปคนละทางเท่านั้นเอง ในอินเตอร์เน็ทมักจะมีคนกล่าวว่า “Computer Science ไม่ศึกษาเกี่ยวกับ Hardware” คำกล่าวนั้นไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด Computer Science มีความเกี่ยวข้องกับทุกอย่างเกี่ยวกับ Computer เช่น com-sci นั้นศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้างของวงจร Computer โครงสร้างของ CPU สร้าง โครงสร้าง CPU ใหม่ที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งเรื่องเหล่านั้นก็เกี่ยวกับ Hardware ไม่ใช่เหรอ ? เหตุผลที่สอง คือ เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศที่ด้อยพัฒนา เราจะเห็นได้ว่า คนที่จบมาเพื่อเป็นนักวิทยาศาสตร์ มักจะไม่มีงานทำ เพราะในประเทศไทย ไม่มีบริษัท หรือ องค์กรที่ทำวิจัยเกี่ยวกับ Computer ดังนั้น Computer Science ในประเทศไทย จึงมักจะสอนให้นักเรียนมีความรู้ด้าน Computer Engineering เป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้กลุ่มคนที่เรียน Computer Science และ กลุ่มคนที่เรียน Computer Engineering ไม่แตกต่างกันมาก จริง ๆ แล้วเป้าหมายสูงสุดของ Computer Science ค่อนข้างชัดเจนนะครับ คือเราเรียน Computer Science เพื่อที่จะเป็น นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ หรือ Computer Scientist นะครับ ไม่ใช่ Programmer อย่างที่หลาย ๆ คนเข้าใจ

สำหรับน้อง ๆ ที่ตัดสินใจจะเข้า Computer Science พี่ก็อยากให้น้องเข้า เพราะสิ่งนี้มันคือสิ่งที่น้องต้องการจริง ๆ นะครับ อย่าเข้าเพียงเพราะมีงานรอเยอะ อย่าเข้าเพียงเพราะประเพณีไทยมันสั่งให้ต้องเข้ามหาลัย อย่าเข้าเพียงเพราะพ่อแม่ต้องการให้เข้า คิดให้ดีว่าน้องต้องการอะไรจากการศึกษา คิดให้ดีว่าน้องต้องการมันจริง ๆ หรือเปล่า ค้นหาตัวเองให้เจอและทำตามที่ใจต้องการ ขอให้น้องทุกคนโชคดีครับ

รวบรวม และเรียบเรียงจาก

http://www.pantip.com/tech/comsci/topic/CT1952225/CT1952225.html

ไม่มีหนังสือเล่นได้ดีที่สุด

วันนี้ผมเซ็ง ๆ เล็กน้อยกับเพื่อน ๆ หลาย ๆ คน ในเรื่องการเลือกหนังสือเอามาอ่านประกอบการเรียน หรือแม้แต่เอามาอ่านเพื่อเสริมความรู้ด้านที่ตนขาดหายไป ส่วนใหญ่แล้วจะถามในคำถามที่ไม่แตกต่างกันคือ “หนังสือเล่มไหนอ่านแล้วครอบคลุม เนื้อหา” หรือ “หนังสือเล่มไหน อ. ออกสอบในนั้น” รวมไปถึงบางครั้งก็ถามที่ตัวอาจารย์ท่านเองว่า “อ. ครับ เล่มไหน อ. เอาออกข้อสอบ” กลับกลายเป็นว่าหลาย ๆ คนยึดมั่นถือมั่นกับหนังสือที่จะทำให้ได้มาซึ่งคะแนน มากกว่าความรู้ที่ตนเองจะได้เสียอีก บางเล่มก็ห่วยแตกสิ้นดี บางเล่มก็ดี อธิบายละเอียดดีมาก แต่เล่มใหญ่ไปหน่อย อันนี้ก็พอทน

ซึ่งผมอยากจะบอกแบบนี้ว่า ไม่มีหนังสือเล่มไหนหรอกที่จะมีให้ครบทั้งหมด ทั้งมวลในนั้น หรือแม้แต่ดีที่สุด ไม่ว่าจะ Text Book เอง หรือแม้แต่ภาษาไทยของเราเอง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะสอนในเชิงการใช้งานในระดับพื้นฐานในด้านต่าง ๆ มากกว่าการประยุกต์ใช้งาน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วคนอ่านจะไม่ชอบ เพราะว่ามันมองอะไรไม่ออก หรือทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่ซึ่งส่วนใหญ่จะไม่สามารถนำไปสู่การเขียนโปรแกรม/ซอฟต์แวร์ระดับใหญ่ ๆ ได้

เหตุนั้น ไม่ใช่เพราะคนเขียนไม่อยากเขียน หรือไม่มีความสามารถ เพียงแต่ในด้านการประยุกต์ และปรับใช้นั้นเป็นงาน ที่เราต้องศึกษาและร่วมรวมเอามายำรวมกันเอง โดยใช้หลักประยุกต์ต่าง ๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาในเรื่องแรก ๆ ของการเรียนด้านการเขียนโปรแกรม/ซอฟต์แวร์ คือพวก logic/algorithm นั้นเอง

นั้นหมายความว่า ถ้าเพิ่งเริ่มต้นจาก 0 แล้วแนะนำว่าให้อ่านหนังสือมาก ๆ ไม่ต้องเลือกว่าจะตรง หรือไม่ตรงกับที่สอน จะออกสอบหรือไม่ ไม่สำคัญ เพราะว่าทุกอย่างที่คุณอ่าน มันไม่ได้ใช้แน่นอน ไม่มากก็น้อยเลยหล่ะ

ผมยังจำได้ดีในวันที่ผมตัดสินใจซื้อหนังสือคอมฯ ในเดือนแรก เดือนนั้นผมหมดไปกับเรื่องนี้เกือบพันกว่า เพราะว่าผมซื้อทุก ๆ เล่ม ทุกยี่ห้อ ผมจำได้ ผมซื้อตั้งแต่ computer today ยังแถม computer mart ฉบับแรก ที่เป็นหนังสือพิมพ์ (ตอนหลังเปลี่ยนชื่อเป็น commart) แถมซื้อทุกยี่ห้อมานั่งอ่าน ศึกษามันดะไปหมด ทำอย่างนี้ไปสัก ปีกว่าๆ เริ่มรู้ เริ่มเข้าใจหลักการซื้อหนังสือคอมฯ มากขึ้น ก็เริ่มเลือกหนังสือว่าจะเอาเล่มไหน ไม่เอาเล่มไหน ก็เริ่ม ๆ ลดบาง เพิ่มบาง ไป ๆ มา ๆ ในตอนนี้ก็เหลือแค่ 2 เล่มคือ PCWorld และ PCMagazine ที่อ่านประจำ แต่ก็มีพ่วง ๆ บางเดือนที่อาจจะสนใจในบางเรื่องก็แนบๆ มาบาง 1 - 2 เล่ม แต่ก็ไม่ได้อ่านแต่หนังสือพวกคอมฯเท่านั้น ก็อ่านพวกแนว ๆ วิทยาศาสตร์, ปรัชญา, ธุรกิจ , ชีวประวัติ ต่าง ๆ เป็นต้น

ก็อ่านให้ได้ความรู้มากขึ้น ได้เข้าใจโลก เข้าใจอะไรมากมายมากขึ้น ซึ่งทุก ๆ อย่างที่เราอ่าน มันก็ยังคงอยู่ในหัวผม เอามาปรับใช้ในการทำงาน และรวมไปถึงการติดต่องานต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี

อีกทางหนึ่งคือการค้นหาข้อมูลจาก Google (ใช้บ่อยเพราะเร็วดี), MSN Search, Yahoo และ Copernic Search เพื่อหาข้อมูลในการแก้ปัญหา, หาความรู้ใหม่ ๆ , ทำรายงานต่าง ๆ โดยทำอยู่ทุกวัน ยิ่งถ้าเราทำงานที่ใหญ่ ๆ บางครั้งต้อง Optimize Code เราก็ต้องหาหลักการ หรือพวกรูปแบบที่ทำงานได้เร็ว ๆ ซึ่งบางครั้งเราก็ต้องมากนั่งแกะ Code ชาวบ้านเค้าว่าเค้าทำอะไรบ้าง ทำยังไง ถึงได้เร็ว ได้ทำงานได้ไม่มีปัญหา ซึ่งมันทำให้เรามีประสบการณ์มากขึ้น และเพิ่มพูนทักษะ ในการต่อยอดต่อไปด้วย

ยิ่งพวก Technology ต่าง ๆ มันไม่หยุดนิ่ง เช่น .NET 1.0 –> .NET 1.1 –> NET 2.0 หรือ MySQL 4.x –> MySQL 5.0 ยิ่งทำให้เราต้องยิ่งรู้ทัน ใน feature ใหม่ ๆ และเข้าใจว่าสมควรหรือไม่อย่างไรในการเอามาทำงาน ในการทำงานต่าง ๆ ของเราหรือไม่ด้วย ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้เราเอามาประยุกต์ใช้ได้ถูกทางมากขึ้น ซึ่งสิ่งที่ได้จากการประยุกต์นี้ นั่นคือประสบการณ์การที่ได้จากการรับข้อมูลข่าวสารจากหลาย ๆ แหล่ง เอามากรองเข้าด้วยกันจนได้สิ่งที่ดีกว่า

“รู้อะไรให้กระจ่างแต่อย่างเดียว ขอให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล”… สำนวณ ที่ไม่มีวันเป็นจริง ในปัจจุบัน และอนาคต

ในปัจจุบัน ความรู้ และความเชี่ยวชาญทุกอย่าง ไม่ได้อยู่โดดเดี่ยว และเดียวดาย อีกต่อไป ทุกศาสตร์ และความรู้นั้น มีความเชื่อมโยงกันอยางแยกไม่ออกแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตามที การที่หลายๆ คนคิดว่าเก่งเพียงอย่างเดียวก็อยู่รอด ผมกลับคิดว่าเค้ากลับกลายเป็นคนที่มองอะไรเพียงด้านเดียว เท่านั้น คือมองในด้านที่เค้าเหล่านั้นถนัด เช่น

เสนาธิการทหาร กับขุนผลออกรบ มักไม่ลงรอยกัน ดั่งในการทำศึกษาสงคราม ในเรื่องเล่าสามก๊ก นั้นข่งเป้ง กับกวนอู และเตียวหุ้ย ในตอนแรกๆ ไม่ใคร่จะชอบหน้าข่งเป้ง เพราะอ้างอิงหลักวิชาการบ มากมาย ก่อนที่จะเสนอทำการรบ มีการคำนวณโน้นนี่ก่อนเสมอ ผิดกับกวนอู และเตียวหุ้ยที่ประจันหน้า และแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเสมอๆ มากกว่า และมักไม่เตรียมการมากมายนัก ซึ่งหลักการคิดทั้งทั้งสองฝ่ายนี้เอามาเปรียบเทียบกับคนที่มองอะไรเพียงด้านเดียว มีความรู้เพียงด้านเดียว กับคนที่มีความรู้หลายๆ ด้าน ซึ่งด้วยความมีความรู้ในด้านต่างๆ เอามาเปรียบเทียบ และใช้ในการตัดสินใจต่างๆ ได้อย่างมากมายกว่าได้ชัดเจน

หรืออย่าโจโฉ มีความรู้ความสามารถทั้งการต่อสู้ และการวางแผนที่แยบยนมาก รู้จักใช้คน รู้จักที่จะต่อสู้ จนสามารถที่จะกุมอำนาจได้ในยุคสมัยที่ตนเองยังคงมีชีวิตอยู่

หลายๆ คนคง งง ว่าทำไมผมถึงเอาเรื่องราวนี้มาเปรียบเทียบกับกระบวนการเรียนรู้ต่างๆ จริงๆ ผมอยากให้มองภาพให้ชัดเจนว่า เวลาเรามีเพียงความรู้เพียงด้านเดียว ย่อมมีทางเลือกในการตัดสินใจงานต่างๆ ได้น้อยลง มุมมอง น้อยกว่าที่ควรจะเป็นมาก บางคนแก้ปัญหาต่างๆ ได้ด้วยวิธีที่น้อย

บางคนที่เรียนด้านคอมฯ ไม่ว่าจะด้าน Software หรืองานการผลิต Hardware ทุกสายงานด้านนี้จะใช้หลักการประยุกต์ต่างๆ ที่เรียนมาในการนำมาใช้งานทั้งสิ้น ผมว่าไม่ควรมีการเรียนการสอนที่จัดทำขึ้นมาโดยตรง แต่อย่างใด ถ้าไม่ใช่สายอาชีพ มีหลักการเรียน การสอนเพื่อผลิตบุคลากรออกมาเพื่อรองรับการทำงานแบบนี้โดยเฉพาะ ผมว่าในตอนนี้คนไทยที่มักพูดและบอกแบบนี้ น่าจะลองคิดดูใหม่ว่ามันถูกต้องแล้วหรือ ในการที่จะนำความรู้ความสามารถต่างๆ ที่ไม่ได้รับการปรับปรุง ประยุกต์มาสอนกัน การเรียนการสอนแบบนั้นเป็นการทำเพื่อการเฉพาะจะมากกว่า ซึ่งเป็นเรื่องที่ผู้ว่างจ้าง หรือคนที่หวังผลทางด้านนี้จะต้องกระทำเองกับบุคคลที่จะรับเข้ามาทำงาน “ไม่ใช่” สถาบันการศึกษาต่างๆ มิเช่นนั้นแล้ว คนที่จบออกมาจากสถาบันการศึกษา จะคิด และสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ออกมาในรูปแบบผลงานใหม่ๆ ไม่ได้

วิชา และศาสตร์ทุกศาสตร์ ควรนำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดผลงานที่ต่อยอดความคิด มากกว่าที่จะเป็นผลงานเฉพาะด้าน จากที่ได้ยกตัวอย่างในงานด้านคอมฯไป ผมขอยกตัวอย่างในเรื่องของการออกแบบ Software ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมถนัดมากที่สุด

การออกแบบ และสร้างซอฟต์แวร์นั้น จะใช้หลักวิชาการมากมาย และขึ้นอยู่กับงาน ที่ได้รับ หรือสิ่งที่จะทำว่ามีความเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆ ในด้านใดบ้าง เช่น การที่จะเรียนโปรแกรมในการจัดการข้อความ หรือเอกสารนั้น ควรมีความรู้ในการจัดการหน้ากระดาษ, แบบตัวอักษร, ฯลฯ ซึ่งเป็นงานทางฝ่ายออกแบบ และสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ใช่ส่วนที่คอมฯ จะได้เรียน นั้นหมายถึงคนที่จะมาลงมาเขียน และพัฒนา ต้องมีการนำความรู้ หรือบุคลากรที่มีความรู้เข้ามาเพื่อทำให้งานมีความสมบูรณ์ และเป็นไปตามสิ่งที่ควรจะเป็นให้มากที่สุด

ตัวอย่างต่อมา ในเรื่องการออกแบบ โปรแกรมทำงานด้าน กราฟฟิก นั้น ก็ควรจะมีความรู้ในเรื่องการจัดออกประกอบภาพต่างๆ , การจัดารสี, การจัดการระบบเส้นสาย ,ฯลฯ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ที่ควรที่จะไม่มีความรู้ หรือมีทีมงานที่ไม่มีความรู้ในด้านนี้มาทำงานด้านนี้ได้

ถึงแม้ว่าในการทำงานปัจจุบัน จะมีการแบ่งทีมในการทำงานเป็นฝ่ายๆ แต่ทุกๆ ฝ่ายนั้นก็ควรมีพื้นฐานทางความรู้ที่สามารถสื่อสารระหว่างบุคคลได้เช่นกัน เช่นฝ่าย implement กับฝ่ายออกแบบ interface ก็ควรจะพูดคุย และเข้าใจในหลักการออกแบบ ของกันและกัน และเข้าใจความหมาย และความเป็นไปได้ในการพัฒนาด้วย ถึงแม้จะมี SA หรือ SD มาจัดการขั้นทีหนึ่งก็ตามที แต่อย่าลืมว่า บางครั้งการพูดคุยโดยตรงกลับได้ผลที่ออกมาได้ดีกว่ามากทีเดียว ซึ่งบางครั้งการผ่าน SA/SD ก็ไม่ได้ผลที่ออกมาดีเท่านี้ด้วย

ในการมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน จึงต้องการคนที่รู้จริง และรู้กว้าง คือรู้ในทุกๆ ศาสตร์ หรือพอเข้าใจ และพื้นฐาน และรู้ลึก ในสายงานที่ต้นได้ร่ำเรียนมา

การรู้ลึกทำให้เราทำงาน และเข้าใจในงานที่เราทำได้ดีมากขึ้น

การรู้กว้างเป็นประโยชน์ในการสื่อสาร และพูดคุย รวมถึงมีมนุษยสัมพันธ์ กับคนในสังคมเดียวกัน และต่างสังคมได้ดีกว่า รวมถึงมุมมองในการทำงาน ที่หลากหลายมากขึ้นด้วย