Monthly Archive for May, 2007

ตอบว่า ก็กลัวนะตอนนี้ เพราะรักใครทีไร มันจะให้ไปทั้งใจ ไม่เคยยั้ง… เป็นพวกกล้าได้กล้าเสีย แต่ถามว่าเข็ดมั้ย ไม่เข็ด เรากลัวนะ แต่ไม่เข็ด ถ้ามานั่งกลัวตั้งแต่ต้นยันจบเนี่ยแล้วจะมีทำไม แม้ตอนแรก ๆ มันก็กลัวกันได้ แต่หลัง ๆ ไม่กลัวแล้วหล่ะ แต่ถ้าผิดหวัง ก็ได้แต่เก็บความรักทั้งหมดที่เรามีให้เค้ากลับมาให้ได้ แม้จะทรมาณสุด ๆ ก็ตามที ถามว่าตอนนี้ทรมาณไหม ก็ทรมาณน่ะ สุด ๆ เลยหล่ะ

มีคนบอกไว้

อย่าล้อเล่นกับความรัก เพราะมีคนบาดเจ็บล้มตายกันมาเยอะแล้ว ใจเย็น ๆ และคิดดี ๆ ในสิ่งที่เราทำลงไป

นี่ขนาดไม่ล้อเล่นนะเนี่ยยังสาหัสแบบนี้ T_T

Thai Share This

ในช่วง 4-5 วันนี้คงไม่ได้ทำอะไรเกี่ยวกับ Computer และ Internet ขอไปค้นหาตัวเองตามสถานที่ท่องเที่ยวสักระยะ หลังจากไม่ได้ทำแบบนี้ตลอดช่วงเรียนมหาวิทยาลัย แล้วจะกลับมาสะสางงานอีกทีหลังจากนี้

ไปเที่ยวคงไม่ได้เอา Notebook กับ iPod ไป (iPod มันไม่มีที่ชาร์จ -_-’) คราวนี้ใช้บริการ SE W700i ตามที่ตั้งใจไว้แน่ๆ (ชีวิตขาดเสียงเพลงไม่ได้จริง ๆ -_-’)

อยากจะรู้ว่าชีวิตที่ขาด Computer และ Internet มันจะเป็นยังไงบ้าง (ไม่ได้สัมผัสชีวิตแบบนี้มา 7 ปี แล้ว)

Thai Share This

จาก http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L5403567/L5403567.html

อ่านให้จบนะ เพราะมันดีมากๆๆซึ้งจิงๆ
บางคำอาจพิมผิดต้องขออภัยเพราะมันสดวกในการพิมค่ะ

ถึงเธอ….ที่รัก (อย่างอลกันนานนะจ๊ะ..แค่นี้ก้อทรมานจะแย่อยู่แล้วววว) รักนะ

ยังจำได้ไหม นู๋ เคยบอก…ที่รัก จำได้รึป่าว?

…วันหนึ่ง…
เมื่อฉันได้มีเวลาทบทวนเรื่องราวต่างๆ
ที่ผ่านมาระหว่างเรา

มีทั้งสุข..และทุกข์
ปนกันไป

เธอรู้ไหม?
เรื่องบางเรื่อง..ทำให้ฉันนั่งยิ้มอยู่คนเดียวก็ได้
และเรื่องบางเรื่อง..ก็ทำให้ฉันถึงกับมีน้ำตา
บางเรื่องช่างสวยงาม
บางเวลาก็แสนซึ้ง
แต่บางเรื่องก็ไม่เปนเรื่อง
(อันนี้ค่อนข้างเยอะ)

แล้วฉัน..ก็นึกถึงคราวที่เราทะเลาะกัน

..มาถึงวันนี้..

ฉันรู้สึกว่ามันช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นเลย

ทำไม? ตอนนั้นฉันถึงได้โกรธนักหนา
และทำไมเธอถึงโมโห หัวฟัดหัวเหวี่ยง
ทำไมเราถึงทำเหมือน อย่างกับว่า …ไม่รักกันแล้ว…
เหมือนอย่างกับว่า …ไม่เคยรักกันเลย…

แล้วเราก็ได้คืนดีกัน…(ไม่รุ้กี่รอบ)

ฉันงอล..เธอง้อ..
แล้วฉันก้อง้อ เวลาเธองอลบ้าง
วนเวียนไปมาอย่างนี้ไม่รู้จบ
แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเธอนะที่ก่อเรื่อง
(เอ๊ะ!! รึว่าเปนฉัน อันนี้จำไม่ค่อยได้ แหะๆๆ)

ฉันเคยคิดเล่นๆว่า..เคยมีไหมนะ?
ที่คู่รักคู่อื่นๆ
เขาจะไม่ขัดใจหรือไม่มีการไม่เข้าใจกันเลย
และมีจริงๆหรือ ที่คนสองคน
จะเออ ออ ไปด้วยกันได้ตลอดเวลาโดยที่ไม่มีการขัดแย้งกัน
ทั้งความรู้สึกและความคิด

ฉันว่าถ้าจะมี
ก็คงเปนแค่ช่วงเวลาบางช่วงเท่านั้น
โดยเฉพาะช่วงที่รักกันใหม่ๆ
เหมือนฉันกับเธอนี่ไง
ใช่ว่าเราจะไม่เคยมีช่วงที่เหนดีเหนงามตามๆกันไป
จริงมั้ย?

ฉันคิดว่า…
คนสองคนที่หัวใจมีความรู้สึกเดวกัน
มีความฝันถึงวันข้างหน้าร่วมกัน
ใช่ว่าจะต้องคิดเหมือนกันไปซะทุกอย่าง

เพราะบางครั้งในจิตใจของคนคนเดียว
ยังเกิดความรุ้สึกสองจิตสองใจเรย
ทำอะไรไม่ถูกก็มีออกบ่อยไป

บางครั้ง….ความแตกต่าง
ก็ทำให้เราเรียนรู้กันและกันได้อย่างมีชีวิตชีวา
ทำให้เราได้เติมเต็มในความคิดของกันและกัน

ความแตกต่างทางความคิด
จึงไม่น่าเปนเรื่องผิด
ขอเพียงจุดมุ่งหมายสุดท้าย
ของเราเหมือนกัน

ความรักนั้นสวยงามเสมอ
ถึงวันนี้ฉันก็ยังเชื่อมั่นอยู่อย่างนั้น

ความรักทำให้คนอ่อนแอเข้มแข็ง
ทำให้คนแข็งกร้าวอ่อนโยน

….แต่….ความรัก
ก็เปราะบางเหลือเกิน
ความรักไม่อาจงอกงามได้
หากขาดการดูแลเอาใจใส่

หากคนสองคน เดินเคียงคู่กันไปบนเส้นทาวฝันยาวไกล….
แล้วใครคนใดคนหนึ่ง
ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองมากมาย
จนไม่เปนตัวของตัวเอง

ใครคนหนึ่ง….ต้องเปนฝ่ายอดทนอยู่เสมอ
ใครคนหนึ่ง….ต้องยอมให้อีกคนตลอดเวลา
ใครคนหนึ่ง….ขอมีบทบาทเปนเพียงผู้รับ
ใครคนหนึ่ง….ทุ่มเทเพื่อความรักอยู่ฝ่ายเดียว

จนความรักนั้น..เอียงข้างเสียสมดุล
แล้วความสุขของการมีชีวิตคู่นั้นจะหาได้จากมุมไหน?

ฉันรู้ว่าบางสิ่งที่ฉันเปนเธอไม่ได้ชมชอบ
และบางสิ่งที่เธอเปนฉันก้อไม่ได้ปรารถนา

แต่ถ้าเราจะปรับสิ่งเหล่านั้นเพื่อกันบ้าง
ซึ่งไม่จำเปนต้องทั้งหมด

แต่หากปรับให้ใกล้เคียงกับความต้องการของกันและกัน

ให้มากที่สุด โดยไม่สูญเสียความเปนตัวของตัวเองไป

ฉันว่ามันก็น่าจะดีนะ

ฉันอยากให้เธอเข้าใจในความเปนฉัน….
ส่วนฉันก็จะพยายามเข้าใจในความเปนเธอ

ถ้าฉันจะขออะไรสักอย่างเพื่อความรัก
ฉันอยากจะขอเพียงความเข้าใจที่เราพึงจะมีต่อกัน
ขอให้ทิฐิในใจของเรา
อย่าได้ยิ่งใหญ่ไปกว่าความรักที่มีต่อกันเรย

ขอเพียงเมื่อเกิดอะไรขึ้น
ให้เราสองยึดมั่นว่าความรักสำคัญที่สุด

"..เราจะสัญญากันได้ไหม….
ว่าจะยอมสูญเสียอะไรก็ได้…
ยกเว้นความรักที่มีต่อกัน,,"

…..และในวันนี้………

ฉันขอเพียงให้เธอรู้

ไม่ว่า..วันเวลาจะผ่านไปเพียงใด

โลกทั้งใบจะแปรเปลี่ยนอย่างไร

ฉันจะยังเป็คนคนเดิม

"..ที่มีเธออยู่ในหัวใจ..ไม่เปลี่ยนแปลง.."

ฉันรักเธอที่รัก

ถึงแม้ตอนนี้เธอจะไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอคงไม่อยากคุยกับเราเท่าไหร่ เธอคงคิดว่าเราวุ่นวายกับเธอมากเกินไป ก็เข้าใจว่าเราเลิกกันแล้ว และการที่เรายังติดต่อเธออยู่บ้างมันทำให้เธอรำคาญ เราก็จะไม่ทำมันอีก เธอมีคนที่มีอนาคต และดูแลเธอได้ เราคงไปตามทางของเรา เดินไปตามที่เราฝัน และถึงแม้ทางที่เราเดินจะเคยคิดว่าเธอคงร่วมเดินกับเราหลังเรียนจบอีกสัก 4-5 ปี จริง ๆ แล้วเธอก็เคยพูดว่าเราจะไปด้วยกัน เราสองคนจะเริ่มต้นมันด้วยกัน แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งมันไป ทิ้งแผนที่ให้ฉันไว้ แต่ตัวเธอไม่อยู่ เธอกลับไปร่วมทางกับอีกคนที่เธอคิดว่าดีกว่า และเขาออกเดินทางไปก่อนฉันไกลแสนไกลแล้ว ฉันซึ่งเป็นคนที่กำลังจะเริ่มเดินทางสายนี้คงต้องสานมันต่อไป โดยเดียวดาย ก็ได้แต่หวังว่าเส้นทางของเราจะมีคนที่เข้ามาร่วมทางแทนเธอ แต่ตอนนี้เราขอเดินทางบนทางเส้นนี้คนเดียวไปสักพักก่อนแล้วกัน แผลในใจมันยังไม่แห้งดี เราคงไม่หวังให้เธอกลับมา เพราะจากที่ได้คุยกับเธอบ้างหลังจากที่เราเลิกกัน ก็เข้าใจว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว และคำตอบของคำถามในใจเรา คงให้มันค้างคาอยู่แบบนั้นแหละดีแล้ว ให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอคิดว่าดีที่สุดแล้วกัน เฮ้อ ……

ครั้งหนึ่งของชีวิต ขอได้มีคนร่วมทาง ถึงแม้จะต้องจากกันในท้ายที่สุด ก็ยังได้รับรู้ว่า เรายังมีวันคืนที่ได้ร่วมทางกัน แม้จะช่วงเวลาหนึ่งก็ยังดีกว่า ไม่ได้พบเจอกันเลย

ปล. เริ่มบ้าอีกแล้ว ……… แพ้กลางคืนจริง ๆ เลยตู T_T

Thai Share This